KARŞILIKSIZ SEVGİ KARŞILIK BULUNCA

Karşılıksız bir sevgi. Annelik, babalık. İlk doğuduğunda kucağınızda oynayan bir şey. Emmek ve uyumak. Tek bildiği bu. Ama nasıl bir duyguysa bir anda bütün sevginizi topluyor, o hiç birşey yapmayan minik canlı. Bir ay sonra gülümsemeye başlıyor. Aman Allahım dünyanın en mutlu insanı oluyorsunuz. Çünkü tüm kalbinizin tek sahibi size tepki vermeye başlıyor. Minik bir gülümsemede olsa bir şey paylaşıyor sizinle. Aylar geçtikçe tepkiler artıyor. Gülümsenin ardından sesler, el hareketleri, oyunlar derken birde bakıyorsunuz miniğinizle paylaşımlarınız artmış. Ece şu anda 10 aylık olmak üzere. Beni görünce kucağıma atlıyor, anne diyor, bana gel gel yapıyor, oyunlar oynuyoruz ve daha bir sürü şey. Babasını da değişik tepkiler veriyor. Babasını saçlarını çekmek en sevdiği şeylerden mesala. Babasını görünce ayaklarını ellerini sallıyor. Kaç kaç oynuyorlar ve yine bir sürü şey. Kısacası bizim 10 ay önce başlayan karşılıksız sevgimiz Ecem büyüdükçe karşılık buldu. Ve bu karşıklı sevgimiz dünyadaki herşeyin üzerinde. Onun bana bakışı, beni öpüşü, anne demesi herşeye bedel birşey. İyice büyüdüğünde benimle konuşmaya başladığında sanırım mutluktan uçacağım. Ama şu anda bile çok mutluyum. Ecem beni seviyor.