HAMİLELİKTE İLK HAFTALAR

 İçinizde birşeyler olduğu gerçeğini öğrenmeniz ile birlikte endişe duygusu bir anda içinizi kaplıyor. Doktor belki 2 hafta sonra kalp atışını duyarız diyor. Siz panikliyorsunuz. Ya duyamassak. Sanırım herkeste böyle oluyor. Ve bu duygu hamileliğin sonuna kadar yakınızı bırakmıyor. Bebeğiniz olduktan sonra geçiyor sanmayın daha da çok artıyor. İşte annelik denen şey sanırım bu. Endişeyle karışık sevgi.
 Kalp atışlarını duyduğumuz haftadan sonra bende bir kanama olmuştu. Hemen doktora gittik. Bir hafta rapor verdi. Çok korkuyordum. Bunu duyan bir kaç arkadaşım  (zaten henüz bir kaç kişi biliyordu)  beni aramış kendilerinde de bunun olduğunu endişe etmememi söylemişlerdi. Doktorumda durum sık yaşanan birşey olduğunu söylemiş, o da endişelenmemi tembihlemişti. Annem geldi. Ve ben 1 hafta evde yattım. Tabiri caizse elimi sıcak sudan soğuk suya sokturmadı annem.  Kanamalar azalmış, hatta durmuştu. Ama biz henüz ağzımız dola dola bu olayın haberini veremiyorduk. Tekrar doktora gittiğimizde kanamanın keseyi etkileyen bir yerden olmadığını, rahmin içinde yabancı bir madde hissetmesinden dolayı kasıldığını ve bunun sonucu kanamlar olduğunu doktorumuz daha uzun bir şekilde açıkladı. İçimiz şimdi daha rahattı. Sanırım artık haberi yakın arkadaşlarımıza verebilirdik. Ve öylede yaptık. Bir alışveriş merkezinde buluştuğumuz arkadaşlarımıza bu mutlu haberi verdik. Aslında ben doğum günümde vermek istiyordum bu haberi ama ona daha 2 hafta vardı.
 Sonraki hafta pazar günü bir arkadaş toplantısında lavaboya gittiğimde yine ufak bir kanama ile karşılaştım. Dünyam karardı o an diyebilirim. Ağlamak istiyordum. Ama çok kalabalıktı. Hemen Erhan'a söyledim. Acele bir şeklide hastaneye gittik. Pazar olması sebebi ile bizim doktorumuz yoktu. Başka bir doktora gittik. Ama benim ağlamaktan gözlerim şişmiş, koca ekranda hiç bir şey göremiyordum. Sonra hafifçe gözlerimi silince onu gördüm. Elleri, ayakları, yüzü. Ne kadar üzüldüğümü gören doktor hemen sesi açtı ve kalp atışlarını dinletti. O an gözyaşlarım daha da çok aktı. Ama bu sefer mutluluktan. Bu doktorda aynı şeyleri söyledi. ''Kanamanın keseyle alakası yok. Rahim kasılıyor. Zaten bir şey olursa da lütfen üzülmeyin doğal seleksiyon. Ama gayet sağlıklı bebek'' dedi. Peki ben rahatladım mı? Hayır. Sonraki haftalarda böyle bir olumsuzlukla karşılaşmadım. Ama hem bu hamileliğin başlarında yaşadığım olumsuzluklar, hemde anne olmanın verdiği duygu yoğunluğu ile ENDİŞE duygusu asla geçmedi. Hamilelikte ve Ece doğduktan sonra bile. Artık bu duygu ile yaşamayı öğrendim. Bunun adı annelik.